عکس

از هنر سلف پرتره تا عکاسی سِلفی که امروزه در شبکه های اجتماعی شاهد آن هستیم ، راه درازی طی شده است . چگونه عکس های سِلفی امروزی متولد شد ؟
عکس
عکس
آغاز سلف پرتره خیلی قبل تر از عکاسان، به نقاش ها بازمی گردد . داوینچی، تصاویری از خودش کشیده است. در نقاشی های میکل آنژ در کلیساها هم تصاویری از خودش به چشم می خورد. یا رافائل، در مدرسه افلاطون خودش را هم به تصویر درآورده است .
رامبراند ، نقاش دیگری است که از خودش در لباس های مختلف که هر کدام از این لباس ها یک نشانه است، نقاشی کشیده . بعدها در قرن بیستم نقاشان بیشتری مانند ونگوگ، پیکاسو، پل گوگن، سزان و… به سلف پرتره روی آوردند. وقتی دوربین عکاسی اختراع شد، جریان سلف پرتره تغییر کرد. در ابتدا پرتره نگاری مختص طبقه اشراف و فئودال ها بود، اما با رشد عکاسی، عکاسان به پرتره نگاری از مردم روی آوردند. وقتی عکاسی از دیگران به وجود آمد، طبیعتا عکاسی از خود هم مطرح شد. بعدها وقتی کوداک، دوربین کوچک تولید کرد، عکاسی برای همه امکان پذیر شد، بنابراین بسیاری توانستند از خودشان و از دیگران عکاسی کنند. سال ها بعد وقتی دوربین دیجیتال و تلفن های همراه دوربین دار عرضه شد، دقیقا همان اتفاق ابتدای قرن بیستم تکرار شد، یعنی عکاسی نسبت به قبل فراگیرتر شد. با فراگیر شدن عکاسی، سلف پرتره هم بیشتر شد.
پدیده سِلفی چرا آنقدر مد شد ؟
همین که شرکت هایی مانند اپل، سامسونگ و غیره دوربین جلویی (وب کم) روی گوشی قرار می دهند که می توانید هنگام عکس گرفتن از خود، خودتان را در صفحه نمایش آن ببینید، به این معنی است که امکاناتی در اختیار شما قرار می دهند تا به خود بیشتر توجه کنید. از همه مهم تر، مد شدن این پدیده، ربط زیادی به شبکه های اجتماعی و اینترنت دارد، زیرا دیگر مانند قبل نامه نمی فرستید. وقتی در مسافرت، ماموریت یا جایی دورتر از خانواده و دوستان هستید، دائم از خودتان عکس می گیرید تا به خانواده و دیگران بگویید من حالم خوب یا بد است و به اعتقاد من عکاسی سِلفی، یک نوع مستندنگاری است، مثل عکس شناسنامه که مستندترین عکس در نظر گرفته می شود. یک بخش دیگر عکاسی سِلفی، دادن اطلاعات است، یعنی فرد ناخودآگاه اطلاعاتی در اختیار بیننده قرار می دهد که کجاست، چه کار می کند، سالم است و چیزهایی از این قبیل. یک بخش ماجرا عکس هایی است که به خصوص در فیس بوک دیده می شود که جلوی آینه و در پوزیشن های مختلف می گیرند و بسیار مد شده است. اینجا نقش شبکه های اجتماعی است که پررنگ می شود و خیلی هم به دوربین و تلفن همراه ربطی ندارد. این عکس ها به درد مجلات، روزنامه ها و استفاده های رسمی نمی خورددوربین بلکه این شبکه های اجتماعی هستند که به این پدیده دامن می زنند. برای من بسیار جالب است که بیشتر این عکس ها، جلوی آینه گرفته می شود، یعنی جایی که آدم ها خودشان را در آن نگاه می کنند که اگر عیبی یا ایرادی دارند خودشان را مرتب کنند. درواقع شخصی ترین جایی که می توانیم خودمان را ببینیم، آینه است و آنها از این آینه استفاده می کنند تا عکس بگیرند و برای همه منتشر کنند.
عکس های سِلفی در عکاسی حرفه ای چه اهمیتی دارند؟
اینکه دسترسی آسان و باکیفیت برای همه به وجود آمده، نه تنها روی هنر عکاسی بلکه روی عکاسی خبری نیز تاثیر گذاشته است. به عنوان مثال هیچ عکاس حرفه ای از انفجارهای مادرید عکس نداشت، چون نیروهای امنیتی اجازه ورود به عکاسان حرفه ای نمی دادند. عکس هایی که از چنین وقایعی در اینترنت منتشر می شوند، همه با تلفن همراه یا دوربین های بسیار کوچک توسط مردمی که خودشان در صحنه حضور داشته اند، گرفته شده اند. این موضوع روی عکاسی خبری و مستند تاثیر می گذارد.
چند نکته برای گرفتن سِلفی بهتر به مخاطبان بگویید؟
مهم ترین نکته نور است. ما به فتوگرافی ، عکاسی می گوییم درحالی که فتو که ریشه لاتین دارد به معنای نور است بنابراین برای داشتن یک عکس خوب، نور خوب مهم است. حواستان باشد در چه نوری عکاسی می کنید. زاویه دوربین هم بسیار مهم است. خیلی ها از پایین از خودشان عکاسی می کنند که جذاب نیست، چون پرسپکتیو به هم می ریزد و سر کوچک به نظر می آید. در ضمن در مکان هایی مانند سرویس بهداشتی هم عکس نگیرید. آینه و چیزهای رفلکسی عجیب و غریب در سطح شهر زیاد است، بهتر است از آنها استفاده کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here